همایش توانمندسازی و حقوق شهروندی افراد توانخواه

همایش توانمندسازی و حقوق شهروندی افراد توانخواه

همایش توانمندسازی و حقوق شهروندی افراد توانخواه در تاریخ ۱۰ آذر 1394 در دانشگاه علامه طباطبایی برگزار گردید.

برگزار کنندهای این همایش گروه مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی با همکاری انجمن مددکاران اجتماعی بود.

هدف ازین همایش موضوع معلولیت،  نیازها ودغدغه  افراد دارای معلولیت بود که دراین همایش خانم دکتر اللهیاری به عنوان دبیر همایش ، جناب آقای دوات گران مدیر کل دفتر توانبخشی سازمان بهزیستی، سرکار خانم دکتر زرین آذر عضو هیات مدیره انجمن تغذیه طبیعی و متخصص امراض داخلی و فوق تخصص بیماریهای گوارشی، دکترصابری دکترای حقوق وعضو انجمن اسلامی شورای شهرتهران به عنوان سخنران  حضور داشتند.

مکان برگزاری همایش دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی واقع در تهران خ شریعتی- سه راه ضرابخانه بود.

اولین موضوع مطرح شده در گفته های دکتردوات گران بحث واژه گزینی درفارسی و انتخاب کلمه مناسب به جای معلولیت و ناتوانی بود. اگرقرارباشد شرایط زندگی افراد توانخواه تغییر کند ابتدا باید ادبیات توانخواهی تغییر کند، نباید کلمات دارای بار منفی را بکار برد، قبل از بکار بردن واژه ناتوان یا توانخواه از واژه یک فرد the person  استفاده کنیم.

دکتر دوات گران بعد از گذر ازین بحث به اقدامات سازمان بهزیستی اشاره کردند که ۲ هدف را در پی دارد

- افزایش سطح استقلال و تسریع در امور زندگی روزمره فرد ناتوان.
- عدالت و تسهیل در دسترسی افراد توانخواه از تمام امکانات زدگی مثل موضوع مناسب سازی امور شهری.

این اقدامات برای کاهش آسیبهایی است که در طبقه بندی سازمان بهداشت جهانی (WHO)  بر ۸  اصل پایه گذاری شده است:

اصل ۱ : هرعاملی که روی کارکرد سیستم مغز و اعصاب تاثیر منفی بگذارد ، درنوع شدید مثل اسکیزوفرنی و افسردگی.
اصل ۲ :  مشکل افراد در بینایی و شنوایی.
اصل ۳ : مشکلات گفتاری و صوت.
اصل ۴ : بیماریهای قلبی و عروقی و تنفسی و ایمنی.
اصل ۵ : بیماریهای گوارشی و متابولیک مثل دیابت.
اصل ۶ : بیماری های کلیوی و مجاری ادرار و بارداری.( وزن گذاری زن و شوهرهای ناباردار درین طبقه جای میگیرد)
اصل ۷ : افرادی که به علت درگیری سیستم مغز و اعصاب و ارتوپدی قادر به حرکت نیستند که این افراد با لوگوی ویلچر نمایش داده میشوند.
اصل ۸ : بیماریهای پوستی.
 
دکتر دوات گران ادامه دادند ، برای توانمند سازی ۴ رکن باید قایل بود :

۱- سلامت Health / در حوزه افراد معلول پیشگیری، آگاه سازی، خودمراقبتی ، مراقبت های پزشکی و بحث وسایل کمک توانبخشی.
۲- آموزش Education/ جوهراصلی توانمندسازی آموزش هرموردی که باعث بالارفتن سطح کیفیت زندگی شود .شامل مهارتهای زندگی روزمره.
۳- معاش Livelihood/ زمانی که حداقل های معیشیت فرد تامین نشود توانخواهی بی فایده است.
۴- مباحث اجتماعی Social Topics/ یکی از مباحث، علم حقوق شهروندی افراد توانخواه است.
 
ایشان همچنین اشاره داشتند به عوامل محیطی که در توانمند سازی نقش مهمی را ایفا میکند ، سازمان بهداشت جهانی (WHO) عوامل محیطی را در ۵ دسته خلاصه کرده است:

۱- دارو، غذا.
۲- مناسب سازی فضا.
۳- حمایت اجتماعی. مثل بیمه ، بازنشستگی، مقرری.
۴- نگرش جامعه. زمانی که روز اکرام سالمند ، رسانه تصویری از سالمندی بیمار روی تخت که سیمهای متعدد به او وصل است نشان میدهد صحبت از توانمندی بیهوده است.
۵- سیاست ها و قوانین. ارگانهای مربوطه باید موظف شوند به اجرای قوانین مربوط به حمایت از معلولین.
 
در ادامه نشست جناب آقای دکتر صابری عضو اصلی انجمن اسلامی شهرتهران در تآیید بیانات دکتردوات گران مبنی برواژه گزینی اضافه کردند که در کشورهای توسعه یافته نگاه جامعه به افراد توانخواه ۳ مرحله تاریخی را گذرانده:

- نگاهی صرفا پزشکی.
- نگاهی صرفا حمایتی (توانمندسازی).
- نگاه حقوق محور و حقوق بشری.

براساس نگاه حقوق بشری، دراین جوامع افراد جامعه در طی گذر زمان به این باور و بینش رسیده اند که به جای واژه disable (معلول)  از واژه people disability (افرادمعلول) استفاده شود و این دستاورد خود جامعه ست که نشان ازتحول و تغییر رویکرد آنها در گذر زمان به جامعه معلولین است. مفهوم این واژه این است که انسان بودن، شخص بودن بر معلول بودن مقدم است. اما در کشور ما، جامعه هنوز به درکی نرسیده است که احساس کند نیاز است واژه "افراد" بکار برده شود و تنها بخاطر یکسان بودن با مقررات بین المللی است که در مجامعی از واژه "افراد دارای معلولیت" استفاده میشود و اگر فرهنگستان و یا رشته های علوم اجتماعی بتوانند واژه ایی را جایگزین کنند بیهوده است چون سیر لازم تحول پیموده نشده است و این رفتار صرفآ تقلید از دنیای غرب است.
 
دکتر انصاری بحث تمایز قایل شدن بین مناسب سازی و دسترس پذیری را مطرح کردند که مددکاران باید با مفهوم دسترس پذیری آشنا باشند. دسترس پذیری برخلاف مناسب سازی که بیشتر بر امور فیزیکی تمرکز دارد بر امکان مشارکت افراد توانخواه ، مشابه یک فرد سالم و عادی در همه امور و جوانب  فعالیت های اجتماعی تآکید داشتند. و مناسب سازی بخشی از دسترس پذیری ست.
 
سخنران دیگر سرکار خانم دکتر زرین آذر متخصص امراض داخلی به نقش تغذیه دروضعیت افراد توانخواه اشاره داشتند و تآکید داشتند که توجه به تغذیه باید جزی حقوق افراد توانخواه باشد . ایشان ذکرکردند که سالهاست از طب مدرن فاصله گرفته اند چون دربسیاری از درمانها جوابگو نیست.

 در توانبخشی افراد توانخواه باید به تغذیه نگاهی نو داشته باشند، با ترویج گیاهخواری و خام خوری. چرا که امروزه تحقیقات نشان داده است میزان بیماری در افراد گیاهخوار سی درصد کمتر است تا افراد همه چیز خوار. از آنجا که افراد دارای بیماری های التهابی. مثل آرتروز یا بیماران قلبی و تنفسی،  دیابت،  افسردگی.... جزی افراد توانخواه محسوب میشوند و ناراحتی های آنها که اغلب قابل پیشگیری است با آموزش در ارتباط با تغذیه سالم و طبیعی میتوان به بهبود نسبی رساند و مراقبت کرد تا دچارشرایط وخیم تری نشوند، همچنین عده ایی از افراد توانخواه رابا تغذیه سالم میتوان به جرگه افراد سالم برگرداند. بیماران خود ایمنی که روندبهبودی آنها به تغذیه سالم پاسخ میدهد چرا که بدن انسان قادر به خود درمانی ست و این توانایی را میتوان با مصرف فرم طبیعی غذاها فعال کرد.

امروزه مرگ و میر در سنین بالااغلب به علت کهولت سن و پیری نیست بلکه در اثر تغذیه ناسالم در طول حیات فرد و فقر مواد غذایی لازم در سلولهاست.

درپایان دکتر حسینی استاد دانشگاه علامه طباطبایی با اهدای لوح تقدیر به سخنرانان ، پایان جلسه را اعلام کردند.

نظرات